توليدات شان زياد مىشود ، وقتى توليدات‌شان زياد شد ، معلوم است كه تقاضا كننده كم مىشود ، وقتى تقاضا كننده كم شد ، نرخ اموال هم به‌صورت طبيعى پايين مىآيد . آنان در چنين موقع چه‌كار مىكنند ؟ مىنشينند و براى اين كاهش قيمت تدابير ديگرى را مىسنجند . آنان نمىخواهند اجناسى را كه توليد كرده‌اند ، با قيمت پايين بفروشند . آنان براى اين‌كه جلو نزول قيمت را بگيرند تا در آينده به توليدات‌شان ضرر نرسد ؛ اموال اضافى را بر مىدارند و در معرض تلف قرار مىدهند . تمام اموال اضافى خود را نابود مىكنند ، مىسوزانند ، به دريا مىاندازند ، از راه‌هاى مختلف سعى مىكنند تا اموال اضافى را تلف كنند . چراى چنين كارى را انجام مىدهند ؟ براى اين‌كه اگر عرضه در بازار زياد شود قيمت‌ها پايين مىآيد . آنان نمىخواهند قيمت‌ها پايين بيايد . سعى مىكنند به همان اندازه جنس در بازار داشته باشند كه تقاضا كننده آن به‌قدر كافى وجود داشته باشد . مذمت قرآن از ثروت‌مندان دنيا پرست بىجهت نيست . آنان حاضراند تمام اموال اضافى خود را در آتش بسوزانند ؛ ولى حاضر نمى شوند تا با قيمت نازل‌تر براى مردم خود به فروش برسانند . مىبينيد چه‌قدر باطن آنان سياه است ، چه‌قدر روح آنان كثيف و آلوده است . به قول سعدى : به سرهنگ سلطان چنين گفت زن * كه خيز اى مبارك در رزق زن برو تا زخوانت نصيبى دهند * كه فرزندگانت ز سختى رهند